Die Gnummies

Auteur: David Parlett
Uitgegeven door Amigo Spiele, 2001
Een kaartspel voor 2 tot 5 spelers vanaf 8 jaar.

1. Spelidee

De gnumies en hun vrienden van planeet Gnum geven grote party's. Ze hebben gasten die ze heel graag zien komen naar hun feestjes. Maar de wulliwaukis ziet iedereen liever niet opduiken op hun feestjes.

De gnumies en hun vrienden zijn afgebeeld op de gnumiekaarten (55).
(Aan de ommezijde van deze kaarten staat een rode, gele, blauwe, paarse of grijze stip)
Er zijn 5 verschillende kleuren van gnummiekaarten met een waarde tussen 10 en 100 (5 keer 10 kaarten)
! Er is telkens ook 1 speciale gnumiekaart: de knallikaart (met * - zie verder)
De gasten zijn op de partykaarten afgebeeld (53)
(Aan de ommezijde van deze kaarten staat een groene stip, de voorzijde bevat een figuur in een kader)
van waarde 1-10 (telkens 4 kaarten) en 11-15 (telkens 1 kaart)
! Twee soorten speciale partykaarten:
- de wullewaukikaart (7) (zie verder)
- de evolutserkaart (met ?) (1) ( zie verder)

De speler probeert met zijn gnumiekaarten, partykaarten te winnen (die hem de meeste punten opbrengen). Wie meerdere kaarten van eenzelfde puntenwaarde kan verzamelen kan meer punten verdienen. Wie een wullewaukikaart bezit wordt punten afgenomen.

Wie de meeste punten heeft, wint het spel.

2. Spelvoorbereiding

Iedere speler neemt 11 gnumiekaarten (van éénzelfde kleur)
De partykaarten worden geschud en verdekt op een stapel op tafel gelegd

3. Spelverloop

Het spel bestaat uit meerdere spelronden. Elke spelronde heeft altijd dezelfde opbouw.

De bovenste kaart van de afdekstapel wordt door een speler open gelegd
Iedere speler legt verdekt een gnummiekaart voor zich neer.
-> de kaarten worden gezamenlijk omgedraaid.
Degene met de hoogste gnumiekaart, krijgt de open partykaart en legt hem open voor zich neer (verplicht).
Hebben meerdere spelers een hoogste kaart, dan wordt er gekeken naar de gelukspunten onderaan de kaart. Degene met de meeste gelukspunten wint de partykaart.
Wie de partykaart wint, moet zijn uitgespeelde gnumiekaart afleggen.
De anderen nemen de gnumiekaart terug in hun handen.

4. Speciale kaarten

* De knalli (met stersymbool)

Wanneer een speler niet geïnteresseerd is in een openliggende partykaart, kan hij zijn knallikaart spelen.
! uitzondering: deze kaart mag niet gespeeld worden bij een wulliwauki.

Wanneer een speler een knallikaart uitspeelt, komt hij niet meer in aanmerking voor de openliggende partykaart. In plaats hiervan neemt deze speler de bovenste kaart van de verdekte partykaarten en bekijkt ze. Hiermee ontstaan drie mogelijkheden:

Je schenkt deze kaart aan een medespeler, die ze open voor zich op tafel moet leggen, en je neemt je knallikaart terug op handen. Deze kan tijdens het verloop van het spel terug uitgespeeld worden.
Je houdt zelf de kaart en legt ze open voor je neer. Nu moet je wel de knallikaart op de aflegstapel leggen.
De getrokken kaart is een wulliwauki. Nu moet de speler de wullewauki houden, maar mag de knallikaart terug op handen nemen.

Opmerkingen:

Wanneer er in één speelronde verschillende spelers hun knallikaart hebben uitgespeeld, dan mag niemand een kaart van de stapel nemen. Ze nemen de knallikaart gewoon weer op de hand.
Wanneer alle spelers in één spelronde hun knallikaart uitspelen, neemt iedereen zijn kaart terug op handen. De knallikaart kan pas opnieuw gebruikt worden bij het openleggen van een nieuwe partykaart.
Als je laatste gnumiekaart in je hand een knallikaart is, dan moet je hem bij een wulliwaukikaart uitspelen.
Als er meerdere spelers enkel nog een knallikaart kunnen uitleggen, dan worden de knallikaarten op de aflegstapel gelegd. Iedereen mag een kaart nemen van de partystapel (zolang er kaarten zijn). Hierbij begint de jongste speler.

* De wullewauki (met bliksemsymbool) (7 ex)

Wanneer een wulliwaukikaart open ligt, wint de speler met de hoogste gespeelde gnumiekaart.
Wie een wulliwaukikaart wint, moet de uitgespeelde gnummiekaart niet op de aflegstapel leggen, de andere spelers moeten dit echter wel doen.

* De evolutser ( met vraagtekensymbool) (1 ex)

De speler met de laagste gnumiekaart wint deze partykaart
De winnaar legt zijn gnumiekaart op de aflegstapel
Zijn er meerdere personen met een laagste kaart, dan wordt er gekeken naar het aantal gelukspunten onderaan de kaart. Degene met het meeste gelukspunten krijgt de evolutserkaart.

5. Speleinde

Voor een speler die geen gnummiekaarten meer heeft is het spel afgelopen.

Er wordt verder gespeeld tot er maar 1 speler meer overblijft. Deze speler legt de rest van zijn gnumiekaarten op de aflegstapel en neemt hiervoor het gelijke aantal partykaarten van de stapel (zolang er kaarten zijn). Daarna worden de punten geteld. Degene met de hoogste punten wint.

Puntentelling

Vooraleer de telling start, wordt er gekeken naar de wullewaukikaarten.

Een speler met:

1 wullewaukikaart: levert 1 partykaart in van de laagste soort
2 wullewaukikaarten: levert 1 partykaart in van de hoogste soort
3 of meer: levert voor iedere wullewaukikaart een partykaart in naar keuze

Telling:

1 partykaart: waarde die op de kaart staat
2 gelijke partykaarten: 20 punten
3 gelijke partykaarten: 50 punten
4 gelijke partykaarten: 100 punten
5 gelijke partykaarten: 150 punten

!! De evolutserkaart (met ?) wordt bij de laagste partykaart gelegd en telt mee als een volwaardige kaart (zo kan men aan 5 gelijke partykaarten komen)