Buddel Bande

Auteur: Edith Grein-Böttcher
Uitgegeven door Gold Sieber Spiele, 1999
Een vrolijk dobbelsteenspel voor 2 tot 4 mollen vanaf 6 jaar.

Beschrijving achterzijde doos

In de tuin wroeten de mollen er op los! Alle mollen uit de buurt hebben zich voor de jaarlijkse graafwedstrijd verzameld. Dit jaar hebben ze uitgerekend de mooie wei van boer Peeters als renbaan uitgekozen. Boer Peeters heeft daarom Daniel de hond de weide ingestuurd om een oogje in het zeil te houden. Maar Daniel kan niet overal tegelijk aanwezig zijn. Uiteindelijk zal een mol erin slagen om een gang tot aan de finish te graven.

Inleiding

In de tuin wroeten de mollen er op los! Alle mollen uit de buurt hebben zich voor de jaarlijkse graafwedstrijd verzameld. Dit jaar hebben ze uitgerekend de mooie wei van boer Peeters als renbaan uitgekozen. Boer Peeters heeft daarom Daniel de hond de weide ingestuurd om een oogje in het zeil te houden. Maar Daniel kan niet overal tegelijk aanwezig zijn. Uiteindelijk zal een mol erin slagen om een gang tot aan de finish te graven.

Het spelmateriaal

De spelvoorbereiding

Het spelbord wordt in het midden van de tafel neergelegd.

Elke speler neemt een bordje met een kruip- of glijbeestje (een kevertje, een miertje, een regenwormpje of een slakje) en legt dit open voor zich neer.

Wanneer men een molfiguur omdraait, dan ziet men op de onderzijde de afbeelding van één van de beestjes. De mollen met dezelfde afbeelding behoren tot dezelfde bende. Een mollenbende bevat steeds drie mollen in drie verschillende groottes.

Vermits de bordjes met de beestjes moeten openliggen, weet elke speler met welke bende de andere spelers spelen. Wanneer er minder dan 4 spelers zijn worden de overtollige bordjes en molfiguren in de doos opgeborgen.

De hooiberg is het startveld van elke mollenbende. Op deze plaats zetten de spelers hun molfiguren. Van hieruit zullen de mollen beginnen te graven. Vanaf het startveld zullen de mollen van de ene molshoop naar de andere gaan. De molshopen zijn m.a.w. de vakjes waarnaar de figuren telkens verplaatst worden.

Daniel de hond wordt op de pootafdruk naast de laatste molshoop voor het mollenhol gezet.

De dobbelsteenbeker met beide dobbelstenen wordt binnen handbereik gelegd.

Het spelverloop

Dobbelen,...

De speler die als laatste een molfiguur op het spelbord heeft aangebracht, wordt de startspeler en begint het spel. Nadat hij de dobbelstenen krachtig geschud heeft met de dobbelsteenbeker, draait hij de beker om waardoor de dobbelstenen open op tafel komen te liggen.

De twee dobbelstenen geven een spelfiguur en locatie aan. De speler moet dan een spelfiguur naar het aangegeven veld verzetten.

De dobbelsteen met het molshoopsymbool geeft de locatie aan naar waar een spelfguur wordt verplaatst. Op deze dobbelsteen staan drie tekeningen, nl. een bloempje, een blaadje en een klavertje. Op het spelbord staat er naast elke molshoop één van deze drie symbolen.

De dobbelsteen met spelfiguur duidt de spelfiguur aan. die men moet verplaatsen. Dit kan het volgende zijn:

..., verplaatsen...

Op het spelbord zijn de molfiguren nagenoeg identiek. Enkel de omvang van de mollen zorgt voor een onderscheid. Wanneer de dobbelsteen een mol van een bepaalde grootte aangeeft, dan mag de speler om het even welke molfiguur van die omvang op het spelbord verzetten. De speler zal natuurlijk proberen om een mol van zijn eigen bende vooruit te zetten.

De molfiguren mogen alleen in de richting van het mollenhol gezet worden. De molfiguur wordt steeds op de eerstvolgende, vrije molshoop met het overeenkomende symbool van de dobbelsteen gezet. De molfiguur springt hierbij gewoon over de reeds bezette molshopen.

Voorbeeld van een dobbelsteenworp met het molshoopsymbool waarbij een speler een middelmatige mol moet verplaatsen naar de volgende, vrije molshoop met een bloemsymbool.

Het is ook mogelijk dat een molfiguur verplaatst wordt naar een molshoop waar Daniel de hond hem opwacht. Een mol ziet immers niet dat de hond hem bovenaan de molshoop staat op te wachten. Men mag dus bewust vreemde mollen naast Daniel zetten.

... en een molfiguur bekijken

Nadat een molfiguur werd verplaatst mag men deze figuur van het spelbord nemen om de afbeelding onder de figuur in het geheim te bekijken. Hierdoor weet men met zekerheid tot welke bende de mol behoort. Heeft men zich vergist door de verkeerde mol (bv. een mol van een andere bende) te verplaatsen, dan heeft men pech. Een verplaatste mol mag niet op zijn vorige molshoop teruggezet worden.

Daarna is de volgende speler in uurwijzerszin aan de beurt.

Een beurt bestaat dus uit : dobbelen, verplaatsen en een molfiguur bekijken.

 

Het mollenhol

De laatste molshoop vormt de ingang tot het mollenhol en is dan ook een bijzondere molshoop. Bij deze molshoop is er geen pootafdruk van Daniel de hond te vinden. Dit is de enige molshoop waar de drie symbolen (het bloempje, het blaadje en het klavertje) tezamen staan. wanneer een mol op dit vakje terechtkomt, dan wordt hij onmiddellijk omgedraaid. Op deze manier wordt het duidelijk tot welke mollenbende hij behoort. Daarna wordt hij in het hol met het overeenkomstige kruip- of glijbeestje (een kevertje, een miertje, een regenwormpje of een slakje) gezet. Heeft men per vergissing een vreemde mol in het hol geplaatst, dan zal dit tot grote tevredenheid van een andere speler zijn.

De mollen willen zo snel mogelijk naar hun hol!

De gedobbelde mol moet steeds verplaatst worden. Elke speler is m.a.w. verplicht om een aangeduide mol te verplaatsen.

Dit geldt ook wanneer men door omstandigheden zelfs zijn eigen mol moet verplaatsen naar de molshoop waar Daniel op wacht staat. Het is eveneens mogelijk dat de gedobbelde mol van de speler zich reeds in het hol bevindt, in dat geval moet de speler een mol van een andere bende verzetten.

 

Uitzondering op de verplaatsingsplicht

Wanneer een speler niets anders kan dan een mol van een andere bende (of van een mol waarvan men denkt dat hij tot een andere bende behoort) in het hol te plaatsen, dan moet men deze verplaatsing niet uitvoeren. Bij het speleinde is het dus goed mogelijk dat de gedobbelde molletjes niet meer kunnen verplaatst worden omdat ze allemaal in het hol zitten of omdat het laatste molletje bewaakt wordt door Daniel. In dat geval mag de speler opnieuw dobbelen.

Suggestie van de vertaler : Wanneer bv. alle mollen van twee types (grootte) reeds in het mollen hol werden binnengebracht, dan kan men de volgende regel afspreken. Namelijk dat wanneer een speler met de dobbelsteen een molletje gooit, men gewoon een molfiguur op het spelbord mag verplaatsen i.p.v. opnieuw te dobbelen.

 

Daniel de hond

Daniel moet verplaatst worden wanneer de afbeelding van de hond gegooid wordt.

Bij het werpen van de dubbele afbeelding hond en mol mag men kiezen of men de hond of een mol naar keuze zal verzetten.

Daniel wordt steeds op de pootafdruk naast de molshoop gezet. De hond kan zowel vooruit als achteruit worden verzet. Hij loopt gewoon naar een molshoop die overeenstemt met de gedobbelde tekening. Hij kan zowel bij een lege molshoop als bij een molletje staan.

Het molletje dat naast Daniel vertoeft, kan zich van schrik niet meer bewegen. Pas nadat Daniel verplaatst werd kan het molletje weer vrij bewegen.

Voorbeeld van een dobbelsteenworp met het symbool van de hond waarbij een speler Daniel moet verplaatsen naar een molshoop met een klaversymbool (in de richting van de hooiberg of van het mollenhol).

 

Speleinde

Het spel eindigt wanneer een speler erin slaagt om de laatste molfiguur van zijn bende in veiligheid te brengen in het mollenhol. De speler van deze mollenbende wint het spel.

Auteur

Edith Grein-Böttcher, ontwerpster van beroep, is in een speelse familie groot gebracht. Haar eerste spelideeën heeft ze in de jaren 70 uitgeprobeerd en getest in eigen vriendenkring. Sindsdien heeft ze reeds heel wat goede en pittige familiespellen gepubliceerd. Na de geboorte van haar dochter ontdekte ze ook haar voorliefde voor kinderspellen. Buddel Bande is hiervan een subliem voorbeeld waarbij zowel volwassenen als kinderen tezamen kunnen spelen.

Illustratie : Dorit Gudd

Date Last Modified: 09-11-1999
© Deze pagina is onderdeel van de vzw Vlaams Spellenarchief